Hallo beste lezer,

Mijn naam is Ramon Wewengkang en wil u graag vertellen hoe ik met Karate ben begonnen. Momenteel ben ik technisch directeur van JKA Nederland.

Welnu, om terug te gaan naar de vraag hoe ik in het Karatewereldje ben beland kan ik slechts een antwoord geven en dat is namelijk door met mijn vinger te wijzen in de richting van mijn vader; de welbekende Peter Wewengkang.

Op 4 jarige leeftijd ging ik al regelmatig mee naar de gymzalen her en der in Limburg alwaar hij dan de lessen verzorgde. Heel lang hebben we in gymzalen in Beek en Geleen getraind. Tot er op een gegeven moment in 1986 een idee kwam om een dojo te maken in het al jaren leegstaande zaaltje van het gemeenschapshuis te Neerbeek. Sinds die tijd zijn we gezeteld in de Honbu Dojo Neerbeek, waar enkel en alleen maar JKA karate wordt onderwezen.

Op 5 jarige leeftijd werd ik dan toch al wat actiever en speelser bij het Karate betrokken. De periode van mijn 5e tot mijn 10e jaar heb ik achteraf pas ervaren als zijnde recreatief sporten. Vanaf mijn 10e tot mijn 30e was een periode van veel wedstrijden en heel veel trainen.

Daarna heb ik juist heel selectief de wedstrijden uitgekozen waar ik wel aan mee wilde doen om mijn kunnen te laten zien.

Heel wat landen heb ik mogen bezichtigen, de sport bood mij ook de kans om heel wat tripjes naar het buitenland te mogen maken; maar daarvoor moest dan wel keihard en frequent getraind worden. Vele nationale en internationale titels, zowel individueel als in teamverband volgden. In mijn periode van mijn 25e jaar tot heden, heb ik eigenlijk meerdere mijlpalen bereikt. Karate is een lichaamscultuur, een investering in mijn lichaam, een sport met een prachtige geschiedenis en een voor mij niet weg te denken sociaal gebeuren. Karate heeft me tot vele  inzichten gebracht, vooral op psychologisch vlak. Het is nu een onderdeel van mijn leven geworden en komt terug in alles wat ik ook maar doe. Het is een patroon wat ik ben gaan volgen en keert altijd terug. Net als ik een Kata loop, dan tracht ik me een te voelen met de Kata, dat is Karate ook, ik ben buiten de dojo ook een persoon die Karatetechnisch denkt en doet. Als ik door omstandigheden niet kan trainen voelt het wel als een gemis, en kijk ik uit naar de volgende keer. Ik ben gelukkig op de juiste weg terechtgekomen te weten JKA Karate. Ik heb altijd van kort bij de bron de kennis mogen vergaren.

Peter Wewengkang doet al jaren steevast de JKA lijn volgen en heeft gelukkig door zijn juiste instelling en zijn harde werken ervoor, de nodige internationale erkenningen gekregen. Internationaal prijkt zijn naam overal. Als goede en volgzame leerling kreeg hij op een gegeven moment de kans om bij de Japanse Sensei Miyazaki te gaan trainen. Deze was op zijn beurt weer een leerling van Sensei Nakayama die op zijn beurt weer leerling was van de grondlegger van het Karate Do; namelijk Gichin Funakoshi. Sindsdien is hij nooit meer van zijn zijde afgeweken en ging zowat bijna alle continenten af om zijn leraar en alles wat met JKA te maken had, te volgen. Veelal was hij in buurlanden als Duitsland en België te gast om aldaar zijn kennis op te doen. Grote namen van Japanse Sensei als Masatoshi Nakayama, Sugiura Motokuni, Nishiyama, Enoeda, Miyazaki Satoshi, Hideo Ochi, Masahiko Tanaka, Ueki Masaaki, Kawawada Minoru, Osaka Yoshiharu, Bura, Gneo Sergio, Kazuhiro Sawada en vele anderen volgden nog, en het contact met JKA Japan werd steeds beter en er werden zelfs grootse stages opgezet binnen Nederland met Sensei Peter Wewengkang als tussenpersoon en vertrouweling van JKA Japan. Terugkerend naar het verhaal van mijn kant uit, ben ik dus bevoorrecht geweest om Karate van zo dichtbij te mogen meemaken. Na verloop van tijd, dat heeft heel lang geduurd, namelijk dat ik inzag, dat men ook mij als Sensei ging benaderen en behandelen.’’ Ik was toch een gewone leerling’’?

Ik zag mezelf gewoon als een leerling die graag Karate doet en het zelf ook heel graag onderwijst. Toch bleek ik meermaals ‘’eruit gepikt’’ te worden om voor de Japanse Sensei oefeningen in de vorm van bijvoorbeeld een Kata, een Kumite onderdeel of een bepaalde techniek eruit te lichten. Onbewust ben ik geworden tot wat ik nu ben, heel eenvoudig zo zie ik het zelf, maar wel bekwaam op karategebied. Talent heeft wellicht ook een rol gespeeld en de combinatie van leraren en interesse voor Karate heeft ervoor gezorgd dat ik een enorme kennis van Karate heb opgedaan. Ook heb ik studie gevolgd om erkend leraar/instructeur te kunnen worden. Mijn eerste dan werd in België afgenomen door wijlen Sensei Miyazaki toen ik 15 jaar was. En vanaf die tijd is voor mij het karate pas interessant geworden, toen is het nog meer gaan leven bij mij dan het toen al deed. En bij elke stijging in dangraad werd het technischer en ingewikkelder. Tweede en derde dan heb ik van Sensei Sawada geëxamineerd gekregen in Honbu dojo Neerbeek. De vierde dan was nog bij Chief- instructeur wijlen Sensei Enoeda in Vianen. En voor de vijfde dan was ik afgereisd naar het Duitse Constanze alwaar mijn examen werd afgenomen door de Japanse Shi hankai. Namen als Ochi, Ueki, Sawada, Naito, Gneo, Bura en Ohta Sensei zaten in mijn examencommissie. Overigens ook namen waar mijn vader, mijn zus Tamara en ik heel wat uren les van heb mogen krijgen.

Momenteel richt ik me meer en meer op het ontwikkelen van een goede lesstijl binnen het JKA Karate, en vind het fantastisch om mensen die geïnteresseerd zijn naar een hoger niveau te mogen brengen, en hen ook de levensopvattingen, de discipline van het Karate mee te geven. Karate is zoals al heel vaak beweerd wordt en nu nogmaals door mij bevestigd wordt:

A way of life.

Oss

Ramon Wewengkang