Miyazaki Sensei

(1938-1993)

Een naam die wij nooit meer zullen vergeten.

Op 1 december 1967 verliet Satoshi Miyazaki Sensei zijn geboorteland om zich te vestigen in België. Satoshi Miyazaki werd geboren op 17 juni 1938 in een klein dorpje van het ambtsgebied Saga (in het zuiden van de Japanse eilanden van Kyushu).

Hij begon met karate toen hij 15 jaar was. Voorheen was hij geïnteresseerd in Kendo en Judo. Zijn buren beoefenden Karate en hij raakte erdoor gefascineerd. Hij heeft zich ingeschreven in zijn dorp als lid in zijn karateclub. Later werden zijn talenten ontdekt door Nakayama Sensei.

In zijn tijd eiste men enorme discipline. De trainingen waren geestelijk gericht en gebaseerd op de Kihon. Zij namen deel aan competitie in de regio van Kyushu. Het waren geen JKA kampioenschappen, die ontstonden pas in 1957. Tot aan het einde van zijn studies heeft hij getraind. Hij behaalde zijn Shodan Shotokan. Hij heeft voorheen nog zijn zwarte band behaald bij Sensei Mahatokai een strekking van Goju Ryu stijl.

“Takushoku ?” Nakayama Sensei was destijds belast met het aanwerven van de ‘goede’ elementen uit alle regio’s, om hen vervolgens naar een universiteit te sturen waar zij zich konden inschrijven. Nakayama Sensei stelde hem voor om naar Takushoku universiteit te gaan. Dit accepteerde Miyasaki Sensei en zo is hij naar Tokyo gegaan totdat hij zijn licentie economie behaalde. Vanaf zijn eerste dag in de Takushoku heeft hij zijn witte band aangetrokken om weer te beginnen als kohai (nieuweling).

Zijn lesgever was Nakayama Sensei in eigen persoon. “Buiten de normale lessen aan de universiteit, hadden we drie maal per dag training (’s morgens, ’s middags en ’s avonds). Deze trainingen waren erg zwaar en intensief genoeg. Niettemin, ongeacht wat onze problemen waren, Nakayama Sensei was altijd in de buurt van zijn leerlingen. Hij was altijd bereid om naar de studenten te luisteren en stond altijd klaar om te helpen. Drie maal per dag training, van maandag tot vrijdag, en de zaterdag één maal. De eerste training begon om zes uur ’s morgens, de volgende was op de middag en ’s avonds hadden we training van zes tot acht uur. Naast deze karatelessen, waren we aanwezig op de lessen van de universiteit.”

Door het hoge niveau van training gedurende het eerste jaar selecteerden zij zichzelf. Zij waren toen niet rijp genoeg voor JKA wedstrijden. De jaren daarop maakte hij deel van het team Takushoku. Individuele resultaten zijn niet van belang, alleen het teamresultaat telde. Het team, dat bestond uit Asano, Ochi, Tabata, Kisaki en Miyasaki sensei, werd destijds kampioen van Japan. En na vier jaar hard studeren vroeg Nakayama Sensei hem toe te treden als lid van de JKA. Met zijn 22^e jaar trad Miyasaki Sensei toe als lid bij de JKA, hij was opnieuw voor de derde keer als kohai. Zijn werk bestond uit o.a. het secretariaat, verschillende taken die deel uitmaken van de JKA, en het volgen van de lessen die gegeven werden door de sempai en het aanleren van hoe we juist moesten lesgeven. Zij hadden ook lessen op zeer hoge pedagogische wijze. JKA is een School voor Instructeurs.

Niet alleen competitie gericht en vechten was belangrijk, maar zij studeerden degelijk zoals in een gemeenschap op een school van universitair niveau.

Toen zijn stage beëindigd was, werd hij door het ministerie van onderwijs benoemd tot karate-instructeur. Van 1961 t/m 1967 bleef hij bij het JKA hoofdkwartier. Hij was toen 29 jaar, totdat België een aanvraag indiende om een Japanse karate-instructeur naar Europa te halen.

Op 1 december 1967 werd Sensei Miyazaki nationale instructeur van België. Gelijk hierop werd hij Chief instructeur voor Nederland. Sensei Miyasaki’s beste resultaat is in teamverband, waar hij verschillende malen JKA kampioen is geworden. Hij was goed in Kata. Hij kwam altijd terecht bij de beste vijf en 10 jaar lang belandde hij altijd in de finale. Na zijn opleiding bij de JKA kwam hij op 29-jarige leeftijd in het bezit van zijn 4^e dan graad. In 1978 behaalde hij zijn 7^e dan. Hiervoor moest hij altijd naar Japan gaan en voor de examencommissie verschijnen. Na zijn dood is hij nog tot zijn 8^e dan gepromoveerd.

Alle gevechten zijn lastig, maar zijn moeilijkste gevecht was toen hij met zijn eigen leerlingen moest vechten “Iida Sensei”. Zijn lievelings kata’s zijn Kanku-Sho en Empi.

Niet alleen was hij actief in België, maar ook in Nederland deelde hij zijn visie over JKA karate. Hij motiveerde, stimuleerde en hij hielp de NKV en de NTKF op te richten. Hij is de basis van de JKA Europa en in verschillende Europese landen onderwees hij de normen en waarde van de JKA en hoe je ze moet behouden. Hij was altijd geduldig, luisterde en had oor voor je, probeerde altijd goede raad te geven. Hij was een man, een vader en een Karateka die in heel Europa geliefd is.

Miyasaki Sensei, arigato gonzaimas